فرهنگ دينی و غير دينی5، فرهنگ دينی 2

پرينت
دسته: بدون گروه بندی
نمایش از چهارشنبه, 03 اسفند 1390 نوشته شده توسط فرشته (زهرا) بصراوی

 

غالباً در قرآن کريم از فرستاده شدن انبياء تعبير به بعث و برانگيخته شدن می کند. علّامه طباطبايی(ره) از اين نکته چنين استفاده می کند که: "حقيقت بعث و فرستادن کتاب متوجّه کردن بشر است به حقيقت وجود و حيات خود و اينکه آفريده ی خداست، همان خدای يکتايی که جز او خدايی نيست و پيوسته به طرف او سير می کند و در روز با عظمتی به سوی او باز خواهد گشت و اکنون در يکی از منازل راه است که حقيقت آن جز بازی و فريب نيست. پس بايد اين معانی را در زندگی رعايت کرده و هميشه در انديشه ی اين باشد که از کجا و در کجا و به سوی کجاست".(تفسير الميزان 3/183) اين تنبّه و بيداری که در نفس دعوت انبياء عليهم السّلام وجود دارد، موجب آنست که انسان به ظرفيت وجودی خود و استعدادهای متعدّدش آگاه شود. از آنجا که در اين مسير نفس انسان از خواب آلودگی و سستی و تن آسايی در دنيای خاکی تهی می شود و به تلاش و کوشش و رفع نيازهای فردی و اجتماعی، اعمّ از مادّی و عاطفی و عالی می پردازد، استعدادهای نهفته اش شکوفا شده، ثمرات فراوان خود را، که همان دستاوردهای مثبت حرکت انسان است، در بستر دين الهی آشکار می سازد.

برای درک اين نکته، که مجموع الگوها و روشهای ناشی از شکوفايی استعدادهای درونی انسان زيرمجموعه ای برای مجموع الگوها و قوانين دين الهی است، بايد به انطباق دين الهی بر مسيری که فطرت انسان، بدان می خواند، معتقد بود. چنانکه در آيه ی 30 سوره ی روم بدان اشاره می فرمايد. برخی از يافته های فرهنگ شناسان و مردم شناسان درباره ی ويژگيهای عام فرهنگهای مختلف نيز می تواند مثالهای روشنی باشد برای انطباق دين الهی با مسيری که فطرت انسان به سوی آن می خواند.(آنتونی گيدنز، جامعه شناسی، 45) زيرا برخی از ويژگيهايی که ايشان به عنوان ويژگيهای عام فرهنگی برمی شمرند، و در تمام فرهنگها ديده شده است، عيناً مورد توجّه دين الهی بوده و قوانينی برای آن ارائه فرموده است. لکن در اين موارد نيز بايد