فرهنگ الفاظ نهج البلاغه مص - مي

پرينت
دسته: بدون گروه بندی
نمایش از پنج شنبه, 20 بهمن 1390 نوشته شده توسط فرشته (زهرا) بصراوی
خروجی PDFخروجی HTML

 

«مُصَاص» = خالص و پاك از هر چيز(خطبه2)

«مَصْدَر» = مصدر، اسم مكان، ثلاثي مجرّد، جاي بيرون آمدن و صادر شدن(خطبه2)

«مَصْنُوعِينَ» = جمع اسم مفعول: مجرّد، ساخته شده، مخلوق(خطبه1)

«مَضَتْ» = ماضي، مجرّد، مفرد مؤنّث غائب، گذشت. (خطبه1)

«مَضْرُوبَة» = مؤنّث اسم مفعول، زده شده (خطبه1)

«مَضَی» = فعل ماضی، ثلاثی مجرّد، ناقص يايی، مَضي يَمضِي مُضِياً : از بين رفت، سر آمد، گذشت. مَضَی سَبيلَهُ و بِسَبيلِهِ و لِسَبيلِهِ = مُرد . (خطبه 3)

«مُطِيفِينَ» = اسم فاعل، اِفْعَال، جمع مذكّر سالم، گردندگان(خطبه1)

«مَظْلُوم» = اسم مفعول، ثلاثی مجرّد از ريشه ظلم، ستمديده (خطبه 3)

«مَعَ» = اسم مضاف، با(خطبه1)

«مَعَ» = با، همراه، همراهی دو چيز با هم را می رساند. بر مکان يا زمان اجتماع دلالت دارد و ظرف مکان يا ظرف زمان است. گاهی به معنی «عِنْدَ: نزد» است. «مَعَ» در صورت غير مضاف بودن همواره با تنوين نصب می آيد و بر مثنّی يا جمع دلالت دارد. «مَعاً : با هم» (خطبه 3)

«مَعَالِم» = جمع مكسّر مَعْلَم : نشان راه، علامت راهنما(خطبه2)

«مَعَايِش» = جمع مكسّر مَعِيشَة، روزي، وسيله زندگي(خطبه1)

«مُعْتَقَد» = اسم مفعول ، باب افتعال از عَقَدَ، باور، عقيده، باور شده ، به اعتقاد در آمده(خطبه2)

«مُعْتَلَف» = اسم مفعول و اسم مکان از ريشه علف، باب افتعال، «اِعتَلَفَ اِعتِلافاً : علف خورد.» (خطبه 3)

«مَعْجُون» = اسم مفعول، مجرّد، خمير شده، سرشته شده، معجون(خطبه1)

«مَعْدُود» = اسم مفعول، قابل شمارش، معيّن

«مَعْرِفَة» = مصدر، شناخت، علم(خطبه1)

«مَعْصِيَة» = مصدر، مجرّد از عَصَي –ِ ، لغزش، گناه(خطبه2)

«مَعْلُوم‏» = اسم مفعول، مجرّد، دانسته شده، شناخته شده، معلوم(خطبه1)

«مَعْنَي» = معنی، مفهوم(خطبه1)

«مَغْفِرَة» = مصدر، مجرّد، آمرزش گناهان، بخشش، عفو. (خطبه1)

«مَفْتُونُونَ» = جمع مذكّر سالم مَفْتُون : اسم مفعول، ثلاثي مجرّد، فتنه زده، فريفته (خطبه2)

«مُفَسِّر» = اسم فاعل، تفعيل، آشكار و روشن كننده، توضيح دهنده معاني و احكام آيه­هاي قرآن كريم. (خطبه1)

«مُقَابَلَة» = مصدر باب مفاعلة از ريشه ق،ب،ل، «قَابَلَ يُقابِلُ مُقَابَلة هـ : با او رو به رو شد، الشَّیْءَ بالشَّیْءِ: آن دو چيز را با هم مقابله کرد تا وجوه تشابه و اختلاف آنها را ببيند.»، مؤنّث اسم مفعول از باب مفاعلة ريشه ق،ب،ل، مقابل (خطبه 3)

«مُقَارَنَة» = مصدر، مُفَاعَلَة، همدمي، همنشيني(خطبه1)

«مُقَارَنَة» = مصدرمُفَاعَلَة، همنشينی، پيوستگی(خطبه1)

«مَقَام» = اسم زمان و مكان از قَامَ: برخاستن، جايگاه، مقام، منزلت(خطبه1)

«مُقَام» = اسم مفعول، اِفعال، اقامت كردن، مكان و زمان اقامت كردن(خطبه1)

«مَقْبُول» = اسم مفعول، مجرّد، پذيرفته شده، قابل قبول(خطبه1)

«مُقَدَّرَة» = اسم مفعول، تفعيل، اندازه شده. (خطبه1)

«مَكَان» = جا، جايگاه، مقام، منزلت(خطبه1)

«مُكَذِّبِينَ» = اسم فاعل، جمع مذكّر سالم، تفعيل، تكذيب كنندگان، انكار كنندگان (خطبه1)

«مُكْرَم» = اسم مفعول، باب اِفعال از ريشه كرم، گرامي، محترم(خطبه2)

«مَكْفُوف» = اسم مفعول از كَفَّ، كور، نابينا(خطبه1)

«مَلَأَ» = ماضي، مجرّد، مهموزاللّام، پُر كرد. (خطبه1)

«مَلَائِكَة» = جمع مكسّر مَلْئَك، فرشته­ها (خطبه1)

«مُلْجَم» = اسم مفعول، باب اِفعال از ريشه لجم، لگام زده شده، زبان­بسته(خطبه2)

«مُلْحِد» = اسم فاعل، اِفْعَال، بي­دين، مرتد، كافر(خطبه1)

«مِلَل» = جمع مكسّر مِلَّة، شريعت، دين، آيين، روش(خطبه1)

«مُمْتَحَن» = اسم مفعول، باب افتعال از مَحَنَ، آزمايش كرد، آزمود. (خطبه2)

«مَمْدُود» = اسم مفعول، كشيده شده، طولاني(خطبه1)

«مَنْ» = اسم شرط، هركس ممكن است «مَنْ» اسم موصول باشد به معني: كسي كه (خطبه1)

«مِنْ» = حرف جرّ ، از(خطبه1)

«مُنَاسِبَة» = مؤنّث اسم فاعل: مُفاعلة، سازگار، همانند(خطبه1)

«مَنَاهِل» = جمع مكسّر مَنْهَل : محلّ ورود به آب، آبشخور(خطبه2)

«مُنْتَشِرَة» = مؤنّث اسم فاعل، افتعال، پراكنده، منتشر(خطبه1)

«مُنْتَقَل» = اسم مفعول و اسم مكان، باب انفعال از ريشه نقل، مكان جابجايي، مكان انتقال(خطبه2)

«مُنْزَل» = اسم مفعول، اِفعال، فروفرستاده شده. (خطبه1)

«مَنْسُوخ» = اسم مفعول، مجرّد، باطل شده، از بين رفته، محو شده. (خطبه1)

«مَنْسِيّ» = اسم مفعول، مجرّد، فراموش شده، «منسوي» بوده است، واو به ياء بدل شده و ياء در ياء ادغام شده است. (خطبه1)

«مَنْشَأ» = اسم مكان از نَشَأ، زادگاه(خطبه1)

«مَنْشَا» = اسم مكان از نَشِيَ، محلّ بازگشتن(خطبه1)

«مُنْظَرِينَ» = اسم مفعول، اِفْعَال، جمع مذكّر، مهلت داده شدگان(خطبه1)

«مَنْظُور» = اسم مفعول از نَظَرَ، منظره، ديدگاه(خطبه1)

«مُنْفَتِق» = اسم فاعل، اِنْفعال، شكافته، وسيع(خطبه1)

«مُنْفَهِق» = اسم فاعل، اِنْفعال، فراخ، وسيع (خطبه1)

«مُنِيَ» = ماضی مجهول از «مَنَي –ِ مَنياً : گرفتار و مبتلا کرد.- تقدير کرد.- آزمايش کرد.» «مُنِيَ» = مبتلا شد.- برخوردار شد.

«مُنِير» = اسم فاعل، اِفْعال، درخشان، تابان (خطبه1)

«مَوْئِل» = اسم مكان از ريشه وَألَ، پناهگاه، بازگشتگاه(خطبه2)

«مَوَاقِف» = جمع مكسّر مَوْقِف: اسم مكان، ايستگاه، توقّفگاه(خطبه1)

«مَوْج» = مصدر، مجرّد، اجوف واوي، موج (خطبه1)

«مَوْجُود» = اسم مفعول از وَجَدَ، موجود، هست شده(خطبه1)

«مُوَسَّع» = اسم مفعول، تفعيل، وسعت داده شده، وسيع، گسترده شده، فراخ شده، پهن (خطبه1)

«مَوْصُوف» = اسم مفعول، وصف شده (خطبه1)

«مَوْضِع» = جا، اسم مکان از وضع، ثلاثی مجرّد، معتل الفاء، «وَضَعَ يَضَعُ وَضْعاً : در جايی قرار داد.» (خطبه 3)

«مَوْضِع» = مصدر، اسم مكان از وَضَعَ، جايِ قرار دادن، جايِ گذاشتن، قرارگاه (خطبه2)

«مَوْضُوع» = اسم مفعول، مجرّد، قرار داده شده.ثابت شده. (خطبه1)

«مَوْعِد» = مصدر، اسم مكان و زمان، مجرّد از وَعَدَ يَعِدُ، وعده، وعده­گاه، زمان وعده، ج: مَوَاعِد(خطبه1)

«مِهَاد» = بستر، فرش، زمين پست و هموار(خطبه1)

«مَهَبّ» = اسم مكان از هَبَّ، محلّ وزش باد(خطبه1)

«مِيثَاق» = عهد، پيمان(خطبه1)

«مَيَدَان» = مصدر، جنبش، نوسان(خطبه1)

«مِيلَاد» = اسم، هنگام ولادت(خطبه1)

جدیدترین اخبار

  • چاپ کتاب « بيان و شرح نهج البلاغه » 1

    کتاب « بيان و شرح نهج البلاغه »  نوشته فرشته (زهرا) بصراوی توسّط انتشارات نامه مکتب الزّهراء سلام الله عليها به چاپ رسيد. اين کتاب در سه بخش «بيان و شرح» ، «جدول اعراب الفاظ» و «معنی فارسی الفاظ» ارائه می شود. جلد اوّل به پانزده خطبه اوّل  اختصاص دارد.

     

    چاپ کتاب مقدّمه ای بر فرهنگ اسلامی

    کتاب مقدّمه ای بر فرهنگ اسلامی در دو جلد توسّط انتشارات نامه مکتب الزّهراء سلام الله عليها به چاپ  رسيد. مدير سايت محقّق و مؤلّف اين کتاب است. جلد اوّل اين کتاب مشتمل بر کلّيّات فرهنگ شناسی، مبانی فرهنگ اسلامی، عناصر و مؤلّفه های فرهنگ اسلامی ناشی از دانشها و عقايد و باورهای اسلامی است. عناصر و مؤلّفه های فرهنگ اسلامی ناشی از قوانين حقوقی و اخلاقی اسلام در جلد دوّم اين کتاب ارائه شده است. شاخصهای توسعه فرهنگ اسلامی يکبار در ذيل هر يک از مؤلّفه های مربوطه آمده است و يکبار به طور کامل در انتهای جلد دوّم ارائه شده است. شاخصهای توسعه فرهنگ اسلامی ارائه شده در اين کتاب با بهره گيری از منابع اسلامی تهيّه و پيشنهاد شده است. مهمترين نکته قابل توجّه در اين کتاب تبيين رابطه دين و فرهنگ است. از آنجا که فرهنگ شناسان دين را يکی از عناصر فرهنگ به شمار می آورند. جايگاه دين الهی و رابطه آن با فرهنگ همواره ناشناخته مانده هرگز توضيح داده نشده بود. در اين کتاب با استناد به آيات قرآن کريم دين به دو معنا تعريف می شود. يکی دين الهی که مجموعه ای از معارف و دستورالعمهای نازل شده از جانب خداوند است و ديگری دين بشری که مجموعه عقايد و باورها و الگوها و روشها و آيين و رسوم مذهبی است که از طرف پيراوان هر يک از اديان الهی يا اديان بشری ارائه می شود. دين با معنای اوّل يعنی دين الهی ريشه فرهنگ است که از طرف فرهنگ شناسان مغفول واقع شده است و دين بشری با توجّه به تعاريف فرهنگ شناسان از فرهنگ عين يا بخشی از فرهنگ هر يک از جوامع بشری است.

     

     تلفن ثابت مؤسّسه : 02633412673 - دورنگار 02633412673 تلفن همراه: 09126650828 آدرس: بلوار امام خمينی (ره) (بلوار ارم) خيابان 309، پلاک 92، واحد 9

     

     
  • چاپ کتاب جامعه شناسی دفاع مقدس و فرهنگ ايثارگری

    کتاب جامعه شناسی دفاع مقدّس و فرهنگ ايثارگری نوشته دکتر سيّد مهدی آقاپور توسّط انتشارات نامه مکتب الزّهراء سلام الله عليها به چاپ رسيد.

     

     

     
  • چاپ کتاب عضين ، نقد انديشه جريانهای تکفيری خشونت گرا در فهم قرآن

    کتاب عضين، نقد انديشه جريان های تکفيری خشونت گرا در فهم قرآن توسّط انتشارات نامه مکتب الزّهراء سلام الله عليها به چاپ  رسيد. نويسنده اين کتاب آقای دکتر سيد مهدی رحمتی است.وی مدت چهار سال درباره موضوع تحقيق نموده و تقريبا تمام منابع قابل دسترس را مورد بررسی و نقد قرار داده است. مطالب اين کتاب در دو جلد تنظيم شده است . جلد اوّل آن به مفهوم شناسی و بيان تاريخ پديداری و شکل گيری جريان های تکفيری خشونت گرا از ابتدا تا دوره معاصر اختصاص دارد. جلد دوم مشتمل بر آياتی از قرآن کريم است که جريان های تکفيری به آن استناد می کنند. نويسنده بعد از بيان آيات دلايل نقلی و عقلی در سوء برداشت جريان های تکفيری از آيات قرآن کريم را به طور مفصّل بيان می کند. 

     
فرهنگ الفاظ نهج البلاغه مص - مي
Templates Joomla 1.7 by Wordpress themes free

طراحی سایت: شرکت شبدیز