جدول اعراب الفاظ آيات 11 تا20 سوره بقره

پرينت
دسته: پژوهش
نمایش از دوشنبه, 02 دی 1392 نوشته شده توسط خديجه اصغری
خروجی PDFخروجی HTML

        وَ          إِذا        قِيلَ          لَـــهُمْ      لا تُفْسِدُوا   فِي    الْأَرْضِ

حرف عطف

ظرف زمان

ماضی مجهول

حرف جر

محلا مجرور

نهی، اِفعال

حرف جر

مجرور ـِ

مبنی بر فتح

حرف شرط

 

جارومجرور متعلق به قِيلَ

واو فاعل

جارومجرور متعلق به لا تُفسِدوا

<اِذا> متعلق به جواب قالوا است ممکن است إذا فجايّه باشد. <قِيلَ ...> مضاف اليه برای اِذا محلاً مجرور، <لا تُفسِدوا > نائب فاعل محلاً مرفوع

 

     قالُوا      إِنَّما      نَحْنُ   مُصْلِحُونَ (11) أَلَا          إِنَّـــهُمْ          هُمُ

ماضی، مجرد

ادات حصر

مبتدا

اسم فاعل

حرف تنبيه

مشبهة بالفعل

اسم إنَّ

مبتدا

واو فاعل

 

محلاً مرفوع

خبر مرفوع

مبنی برسکون

مبنی بر فتح

محلاً منصوب

محلاً مرفوع

<قالوا> جواب شرط غير جازم محلی از اعراب ندارد، <هم> ممکن است ضمير فصل باشد و<هُمُ المُفسِدونَ> خبر إنَّ محلاً مرفوع

 

     الْمُفْسِدُونَ    وَ      لَاكِن    لَّايَشْعُرُونَ(12) وَ    إِذَا        قِيلَ      لَهُمْ

اسم فاعل

حرف عطف

مخفّف لَکِنَّ

فعل نفی

حرف عطف

ظرف زمان

ماضی مجهول

جار ومجرور

خبر مرفوع

يا واو حاليّه

غير عامل

واو فاعل

مبنی بر فتح

حرف شرط

مبنی بر فتح

متعلق به قِيلَ

ممکن است <مفسِدون> تأکيد باشد برای اسم إنَّ محلا منصوب ، جمله ی <إنَّهُم ... المُفسِدون> مستأنفه است محلی از اعراب ندارد ، جمله ی< لا يَشعُرُونَ معطوف به <إنَّهُم ... المُفسِدونَ> محلی از اعراب ندارد، ممکن است لا يَشعُروُنَ محلاً منصوب حال از ضمير   فاعلی متصل در مُفسِدونَ باشد.

جمله ی قِيلَ محلاً مجرور مضاف اليه برای إذا

 

     آمِنُوا         كَــما         آمَنَ      النَّاسُ      قالُوا            أَ نُؤْمِنُ

امر، افعال

حرف جر

ما مصدريّه

ماضی افعال

فاعل

فعل ماضی

حرف استفهام

مضارع إفعال

واو فاعل

 

 

مبنی بر فتح

مرفوع ـُ

واو فاعل

انکاری

[نـَحنُ] فاعل

<آمَنَ> تأويل به مصدر رفته محلاً مجرور به حرف جر، متعلق به مفعول مطلق [أی آمِنوا إيماناً کإيمانِ النّاسِ]

ممکن است کَ اسم باشد به معنی مِثل محلاً منصوب مفعول مطلق جانشين مصدر،زيرا صفت آن است يا ممکن است محلاًمنصوب حال ازمصدر باشد.

.

          كَــما        آمَنَ    السُّفَهاءُ      أَلا            إِنَّــهُمْ        هُمُ

حرف جر

ما مصدری

ماضی إفعال

فاعل

استفتاحيّه

مشبهة بالفعل

اسم إنَّ

مبتدا

 

 

 

مرفوع ـُ

مبنی برسکون

مبنی بر فتح

محلاً منصوب

محلاً مرفوع

آمَنَ تأويل به مصدر رفته محلاً مجرور به حرف جر متعلق به مفعول مطلق محذوف ، <هُم> ممکن است ضمير فصل باشد

جمله ی <کَما آمَنَ الّسُفهاء...> از نظر اعراب مانند <کَما آمَنَ النّاسُ ...> می باشد.

 

     السُّفَهاءُ   وَ        لكِنْ  لايَعْلَمُونَ (13) وَ        إِذا       لَقُوا   الَّذِينَ

خبر

حرف عطف

مخفّف لکنَّ

فعل نفی

حرف عطف

ظرف زمان

ماضی مجرد

اسم موصول

مرفوع ـُ

واو حاليه

غير عامل

واو فاعل

             حرف شرط غير جازم

واو فاعل

مفعول به

<هُمُ السُّفَاءُ> خبر إنَّ محلاً مرفوع،جمله ی إنَّهُم... مستأنفه است محلی ازاعراب ندارد. إذا متعلق به جواب قالوا، جمله <لَـقُوا...> محلاً مجرور مضاف اليه

 

     آمَنُوا      قالُوا    آمَنَّا        وَ          إِذا      خَلَوْا    إِلى‏ شَياطِينِهِمْ

ماضی إفعال

ماضی مجرد

ماضی افعال

حرف عطف

ظرف زمان

ماضی مجرد

جار ومجرور

مضاف اليه

واو فاعل

واو فاعل

نا فاعل

اِذَا متعلق به جواب قالوا

واو فاعل

متعلق به خَلَوا

محلا مجرور

آمنوا صله الّذِينَ محلی از اعراب ندارد ، جمله <قالوا....> جواب شرط غير جازم محلی از اعراب ندارد، جمله<آمنّا...>   محلاً منصوب مفعول به

حرف شرط غير جازم، جملة «خلوا ...» محلا مجرور مضاف إليه.

 

     قالُوا        إِنَّا          مَعَـــكُمْ          إِنَّما      نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ (14)

ماضی، مجرد

مشبهة بالفعل

ظرف مکان

مضاف اليه

ادات حصر

مبتداء

اسم فاعل ، استفعال

واو فاعل

نا اسم إنَّ

منصوب ـَ

محلا مجرور

 

محلاً مرفوع

خبر مرفوع

 

جمله <قالوا....> جواب شرط غير جازم محلی از اعراب ندارد ، مَعَکُم متعلق به محذوف خبر إنَّ، جملة «إنّا مَعَكُم» محلاً منصوب مفعول به

و جملة: «إنّما نحن مستهزءون» استئناف بياني است محلی از اعراب ندارد.

 

        اللَّهُ    يَسْتَهْزِئُ       بِـــهِمْ           وَ      يَمُدُّ هُمْ           فِی

مبتدا

مضارع استفعال

حرف جر

محلاً مجرور

حرف عطف

مضارع، مجرد

مفعول به

حرف جر

مرفوع ـُ

فاعل [هو]

جار ومجرور متعلق به يَستَهزِئُ

مبنی بر فتح

فاعل [هو]

محلاً منصوب

مبنی برسکون

جمله« اللّهُ ...» استينافيه است محلی از اعراب ندارد، جمله « يَستَهزِئُ ...» خبر اللّه محلاً مرفوع ، جمله « يَمُدُّهُم....» معطوف به جمله   يَستَهزِئُ

 

        طُغْيانِــهِمْ      يَعْمَهُونَ (15) أُولئِكَ الَّذِينَ  اشْتَرَوُا    الضَّلالَةَ بِالْهُدى

مصدر،مجرد

مضاف اليه

مضارع مجرد

مبتدا

موصول ،خبر

ماضی افتعال

مفعول به

جارومجرور

مجرور ـِ

محلاً مجرور

واو فا عل

محلاً مرفوع

محلاً مرفوع

واو فاعل

منصوب ـَ

متعلق به اِشتَروا

فِی طغيانِهِم جار و مجرور متعلق به يَمُدُّهُم يا يَعمَهونَ می باشد، جملة: «يعمهون»: محلاً منصوب حال ازمفعول به يَمُدُّهُم.جمله «اِشتَروا...» صله الّذينَ محلی از اعراب ندارد

 

        فَما    رَبِحَتْ    تِجارَتُـــهُمْ           وَ       ما      كانُوا مُهْتَدِينَ (16)

حرف عطف

ماضی، مجرد

فاعل، مضاف

مضاف اليه

حرف عطف

حرف نافيه

فعل ناقص

خبر کانوا

ما حرف نافيه

تاءبرای تأنيث

مرفوع-ُ

محلاً مجرور

مبنی بر فتح

مبنی برسکون

واو اسم کانوا

منصوب به يا

جملة: «ما ربحت ...» معطوف است به جمله ی صله و جملة: « ما كانوا مهتدين» معطوف است به جمله صله، هر دو جمله محلی از اعراب ندارد

 

          مَثَلُــهُمْ            كَـــمَثَلِ          الَّذِي    اسْتَوْقَدَ    ناراً      فَلَمَّا

مبتدا، مضاف

مضاف اليه

حرف جر

مجرور ـِ

مضاف اليه

ماضی استفعال

مفعول به

حرف عطف

مرفوع ـُ

محلاً مجرور

جار ومجرور متعلق به محذوف

محلاً مجرور

فاعل [هو]

منصوب ـً

لمّا ظرف زمان

جملة: «مَثَلُهُم كَمَثَلِ الذي ...»استئنافيّه است محلی از اعراب ندارد، جمله « اِستَوقَدَ...» صله الّذی محلی از اعراب ندارد، لمّا متعلق به جواب شرط

 

     أَضاءَتْ    ما          حَوْلَـــهُ          ذَهَبَ      اللَّهُ          بِنُورِهِمْ

ماضی افعال

اسم موصول

طرف مکان

مضاف اليه

ماضی مجرد

فاعل

جارو مجرور

مضاف اليه

فاعل [هی]

مفعول به

منصوب ـَ

محلاً مجرور

مبنی بر فتح

مرفوع ـُ

متعلق به ذَهَبَ

محلاً مجرور

و جملة: «أضاءت ...» محلاً مجرور مضاف إليه.حَولَه متعلق به محذوف صله ی ما، و جملة:«ذَهَبَ اللّهُ ...» جواب شرط غير جازم محلی از اعراب ندارد.

 

          وَ        تَرَكَــهُمْ           فِي    ظُلُماتٍ لايُبْصِرُونَ (17) صُمٌّ    بُكْمٌ

حرف عطف

ماضی مجرد

مفعول به

حرف جر

مجرورـٍ

فعل نفی افعال

خبر اول

خبر دوم

مبنی بر فتح

فاعل [هو]

محلاً منصوب

جارو مجرور متعلق به تَرَکَ

واو فاعل

برای مبتدا محذوف تقديرش [هُم]

و جملة: «تركهم ...» معطوف به جملة جواب شرط. محلی از اعراب ندارد و جملة: «لا يُبصِرونَ» محلاً منصوب حال از ضمير نصب در تَرَكَهُم

جملة: «هُم صمّ» استئنافيه است محلی از اعراب ندارد

 

     عُمْيٌ          فَـــهُمْ        لايَرْجِعُونَ (18) أَوْ      كَصَيِّبٍ      مِنَ    السَّماءِ

خبر سوم

حرف عطف

مبتدا

فعل نفی

حرف عطف

جارو مجرور

حرف جر

مجرور ـِ

مبتدامحذوف[هُم]

مبنی بر فتح

محلاًمرفوع

واو فاعل

متعلق به محذوف خبر [مَثَلُهُم]

جار ومجرور متعلق به محذوف

جملة : «هُم لا يَرجِعُونَ» معطوف به جمله استئنافيه است محلی از اعراب ندارد. جملة: «لا يَرجِعونَ» محلاً مرفوع خبرهُم مبتدأی دوم

جملة: « [مَثَلُهُم] كَصَيّبٍ» معطوف به جمله استئنافيه است محلی از اعراب ندارد، جمله «[...] مِنَ السَّمَاءِ» صفت صَيِّبٍ محلّاً مجرور

 

          فِيــهِ          ظُلُماتٌ     وَ        رَعْدٌ     وَ      بَرْقٌ    يَجْعَلُونَ

حرف جر

محلاً مجرور

مبتدا مؤخر

حرف عطف

مبتدا مؤخر

حرف عطف

مبتدا مؤخر

مضارع مجرد

جارومجرور متعلق به محذوف خبر

مرفوع ـُ

مبنی بر فتح

رعدٌ و برقٌ معطوف به ظُلُماتٌ،تابع مرفوع ـٌ

واو فاعل

جملة: « فِيهِ ظُلُماتٌ» محلاً مجرور صفت دوم برای صَيِّبٍ ، جملة: «يَجعَلُونَ ...» استئناف بياني است محلی از اعراب ندارد.

 

     أَصابِعَــهُمْ         فِي        آذانِـــهِمْ          مِنَ    الصَّواعِقِ حَذَرَ

مفعول به

مضاف اليه

حرف جر

مجرور ـِ

مضاف اليه

حرف جر

مجرور ـِ

مفعول لِاَجلِه

منصوب -َ

محلاً مجرور

جارو مجرور متعلق به يَجعَلُونَ

محلاًمجرور

جارو مجرور متعلق به يَجعَلُونَ

منصوب ـَ

حَذَرَ ممکن است مفعول مطلق محذوف [أي يَحذرونَ حَذَرًا مثل حَذرََ الـمَوتِ] باشد، و مصدر مضاف برای مفعول

 

     الْمَوْتِ      وَ        اللَّهُ    مُحِيطٌ         بِــالْكافِرِينَ (19) يَكادُ   الْبَرْقُ

مضاف اليه

حرف استيناف

مبتدا

اسم فاعل

حرف جر

مجرور با ياء

مضارع،مرفوع

اسم يَکادُ

مجرور ـِ

يا اعتراضيّه

مرفوع ـُ

خبر مرفوع ـٌ

جار ومجرور متعلق به مُحيطٌ

فعل ناقص

مرفوع ـُ

جملة: «اللّهُ مُحيطٌ بِالكافِرينَ» استئنافيه يا اعتراضيّه است محلی از اعراب ندارد، جملة: «يَكادُ البَرقُ ...» استئنافيّه است محلی از اعراب ندارد.

 

     يَخْطَفُ    أَبْصارَ هُمْ         كُلَّما      أَضاءَ         لَـــهُمْ      مَشَوْا

مضارع،مرفوع

مفعول به

مضاف اليه

ظرف زمان

ماضی افعال

حرف جر

محلاً مجرور

ماضی مجرد

فاعل [هو]

منصوب ـَ

محلاً مجرور

شرطيه

فاعل [هو]

جار ومجرور متعلق به أَضاءَ

واو فاعل

جملة: «يَخطَفُ ...» محلاً منصوب خبر يَكادُ ، جملة: «أضاء ...» محلاً مجرور مضاف إليه، اَضَاءَ فعل شرط و مَشَوْا جواب شرط غير جازم

كُلّ ظرف زمان متعلق به مَشَوا، و ما حرف مصدريّ، و ما أضاءَ مصدر مؤوّل محلاً مجرورمضاف اليه، تقديرش [كلّ وقت اضاءة ...]

 

              فِيــهِ              وَ          إِذا      أَظْلَمَ        عَلَيْـــهِمْ        قامُوا

حرف جر

محلاً مجرور

حرف عطف

ظرف زمان

ماضی افعال

حرف جر

محلاً مجرور

ماضی مجرد

جارو مجرور متعلق به مَشَوا

مبنی بر فتح

شرطيه

فاعل [هو]

جارو مجرورمتعلق به أظلَمَ

واو فاعل

إذا ظرف زمان آينده متعلق به جواب قامُوا، و جمله: «أَظلَمَ ...» محلاً مجرور مضاف اليه برای إذا . اَظْلَمَ فعل شرط و «قاموا» جواب شرط غير جازم

 

        وَ        لَوْ       شاءَ        اللَّهُ            لَــذَهَبَ          بِسَمْعِـهِمْ

حرف عطف

حرف شرط

ماضی ثلامجرد

فاعل

لام جواب شرط

ماضی ثلامجرد

جارومجرور

مضاف اليه

مبنی بر فتح

غيرجازم

فعل شرط

مرفوع ـُ

مبنی بر فتح

فاعل [هو]

متعلق به ذَهَبَ

محلاً مجرور

جمله : «شاءَ اللّهُ» معطوف بر جمله استئنافيه محلی از اعراب ندارد . و جمله : «ذَهَبَ ...» جواب شرط غير جازم محلی از اعراب ندارد..

 

        وَ        اَبْصارِ هِمْ            إِنَّ        اللَّهَ     عَلی‏     كُلِّ     شَيْ‏ءٍ

حرف عطف

مجرور ـِ

مضاف اليه

مشبهة بالفعل

اسم إنَّ

حرف جر

مجرور ـِ

مضاف اليه

مبنی بر فتح

عطف به سَمعِ

محلاً مجرور

برای تأکيد

منصوب ـَ

جارو مجرور متعلق به قَدِيرٌ

مجرورـٍ

جمله : «إنّ اللّه ... قدير.» استئنافيّه است محلی از اعراب ندارد . تعليليه است.

 

   قَدِيرٌ (20).

خبر

//////

//////

 

 

 

 

 

مرفوع ـٌ

//////

//////

 

 

 

 

 

 

جدیدترین اخبار

  • چاپ کتاب « بيان و شرح نهج البلاغه » 1

    کتاب « بيان و شرح نهج البلاغه »  نوشته فرشته (زهرا) بصراوی توسّط انتشارات نامه مکتب الزّهراء سلام الله عليها به چاپ رسيد. اين کتاب در سه بخش «بيان و شرح» ، «جدول اعراب الفاظ» و «معنی فارسی الفاظ» ارائه می شود. جلد اوّل به پانزده خطبه اوّل  اختصاص دارد.

     

    چاپ کتاب مقدّمه ای بر فرهنگ اسلامی

    کتاب مقدّمه ای بر فرهنگ اسلامی در دو جلد توسّط انتشارات نامه مکتب الزّهراء سلام الله عليها به چاپ  رسيد. مدير سايت محقّق و مؤلّف اين کتاب است. جلد اوّل اين کتاب مشتمل بر کلّيّات فرهنگ شناسی، مبانی فرهنگ اسلامی، عناصر و مؤلّفه های فرهنگ اسلامی ناشی از دانشها و عقايد و باورهای اسلامی است. عناصر و مؤلّفه های فرهنگ اسلامی ناشی از قوانين حقوقی و اخلاقی اسلام در جلد دوّم اين کتاب ارائه شده است. شاخصهای توسعه فرهنگ اسلامی يکبار در ذيل هر يک از مؤلّفه های مربوطه آمده است و يکبار به طور کامل در انتهای جلد دوّم ارائه شده است. شاخصهای توسعه فرهنگ اسلامی ارائه شده در اين کتاب با بهره گيری از منابع اسلامی تهيّه و پيشنهاد شده است. مهمترين نکته قابل توجّه در اين کتاب تبيين رابطه دين و فرهنگ است. از آنجا که فرهنگ شناسان دين را يکی از عناصر فرهنگ به شمار می آورند. جايگاه دين الهی و رابطه آن با فرهنگ همواره ناشناخته مانده هرگز توضيح داده نشده بود. در اين کتاب با استناد به آيات قرآن کريم دين به دو معنا تعريف می شود. يکی دين الهی که مجموعه ای از معارف و دستورالعمهای نازل شده از جانب خداوند است و ديگری دين بشری که مجموعه عقايد و باورها و الگوها و روشها و آيين و رسوم مذهبی است که از طرف پيراوان هر يک از اديان الهی يا اديان بشری ارائه می شود. دين با معنای اوّل يعنی دين الهی ريشه فرهنگ است که از طرف فرهنگ شناسان مغفول واقع شده است و دين بشری با توجّه به تعاريف فرهنگ شناسان از فرهنگ عين يا بخشی از فرهنگ هر يک از جوامع بشری است.

     

     تلفن ثابت مؤسّسه : 02633412673 - دورنگار 02633412673 تلفن همراه: 09126650828 آدرس: بلوار امام خمينی (ره) (بلوار ارم) خيابان 309، پلاک 92، واحد 9

     

     
  • چاپ کتاب جامعه شناسی دفاع مقدس و فرهنگ ايثارگری

    کتاب جامعه شناسی دفاع مقدّس و فرهنگ ايثارگری نوشته دکتر سيّد مهدی آقاپور توسّط انتشارات نامه مکتب الزّهراء سلام الله عليها به چاپ رسيد.

     

     

     
  • چاپ کتاب عضين ، نقد انديشه جريانهای تکفيری خشونت گرا در فهم قرآن

    کتاب عضين، نقد انديشه جريان های تکفيری خشونت گرا در فهم قرآن توسّط انتشارات نامه مکتب الزّهراء سلام الله عليها به چاپ  رسيد. نويسنده اين کتاب آقای دکتر سيد مهدی رحمتی است.وی مدت چهار سال درباره موضوع تحقيق نموده و تقريبا تمام منابع قابل دسترس را مورد بررسی و نقد قرار داده است. مطالب اين کتاب در دو جلد تنظيم شده است . جلد اوّل آن به مفهوم شناسی و بيان تاريخ پديداری و شکل گيری جريان های تکفيری خشونت گرا از ابتدا تا دوره معاصر اختصاص دارد. جلد دوم مشتمل بر آياتی از قرآن کريم است که جريان های تکفيری به آن استناد می کنند. نويسنده بعد از بيان آيات دلايل نقلی و عقلی در سوء برداشت جريان های تکفيری از آيات قرآن کريم را به طور مفصّل بيان می کند. 

     
جدول اعراب الفاظ آيات 11 تا20 سوره بقره
Templates Joomla 1.7 by Wordpress themes free

طراحی سایت: شرکت شبدیز