معنی فارسی الفاظ فصل 3 خطبه1

پرينت
دسته: بدون گروه بندی
نمایش از پنج شنبه, 25 اسفند 1390 نوشته شده توسط فرشته (زهرا) بصراوی
خروجی PDFخروجی HTML

«آخِر» = آن كه در پايان آيد. پسين

«اِبْتَدَاَ» = ماضي، اِفْتِعال، آغاز كرد.                  

«اِبْتِدَاء» = مصدر، اِفْتِعال، آغاز كردن                

«اَبْعَدَ» = ماضي، اِفعال، دور گردانيد.

«إِثَارَة» = مصدر، اِفعال، برانگيختن

«اَجَالَ» = ماضي، اِفعال، اجوف واوي، گردانيد.   

«اَجْرَي» = ماضي، اِفعال، جاري ساخت.

«اَحَالَ» = ماضي، اِفعال، اجوف واوي، ارجاع داد. 

«اَحْدَثَ» = ماضي، اِفعال، پس از نيستي پديد آورد.           

«اَحْنَاء» = جمع مكسّر حِنْو، اطراف، جوانب

«اَدَامَ» = ماضي، مجرّد، ادامه داد، پيوسته كرد.      

«اِسْتَفَادَ» = ماضي، استفعال، بهره بُرد.                

«اَشْبَاح» = جمع مكسّر شَبَح، كالبدها، تن­ها

«اِضْطَرَبَ» = ماضي، اِفْتِعال، جنبيد و لرزيد.       

«اِعْتَقَمَ» = ماضي، افتعال، عقيم كرد، نازا كرد.      

«اَعْصَفَ» = ماضي، اِفعال، سخت و تند شد.

«اَلْاَجْوَاء» = جمع مكسّر جَوّ، فضا، هوا، جوّ

«الْاَرْجَاء» = جمع مكسّر رَجَا، كرانه­ ها

«الْاَشْيَاء» = جمع مكسّر شَيْء، چيزها                 

«اَلْبِحَار» = جمع مكسّر بَحْر، دريا

«اَلْخَلْق» = مصدر، مجرّد، آفرينش، آفريدگان        

«اَلرَّوِيَّة» = انديشه و نگرش دركارها               

«اَلرِّيح» = مصدر، باد، مؤنّث است.                  

«اَلزَّعْزَع» = رباعي مجرّد، باد سخت                  

«اَلْزَمَ» = ماضي، اِفعال، پيوست، همراه كرد.

«السِّقَاء» = مشك آب، دلو

«اَلْعَاصِفَة» = مؤنّث اَلْعَاصِف، طوفان، تندباد        

«اَلْفَضَاء» = مصدر، مجرّد، فضا

«اَلْقَاصِفَة» = مؤنّث قَاصِف، باد سخت               

«اَلْهَوَاء» = هوا، فضا

«اَمَرَ» = ماضي، مجرّد، تكليف فرمود، دستور داد.   

«اِنْتِهَاء» = مصدر، افتعال، ناقص يايي، پايان

«اَنْشَاَ» = ماضي، اِفعال، آفريد و ايجاد كرد.         

«إِنْشَاء» = مصدر، اِفعال، آفريدن                     

«اَوْقَات» = جمع مكسّر وَقْت، زمانها                 

«بَيْنَ» = ظرف زمان و مكان، وسط                 

«تَجْرِبَة» و تَجْرِيب = مصدر، تفعيل، آزمودن       

«تَحْت» = ظرف، لازم الاضافه، زير                 

«تَرُدُّ» = مضارع،مفرد مؤنّث­ غائب، برگردانيد.

«تَصْفِيق» = مصدر، تفعيل، جنباندن

«تَيَّار» = صيغه مبالغه از تَارَ، مجرّد، موج            

«ثُمَّ» = حرف عطف براي مهلت، سپس

«ثَوَاقِب» = جمع مكسّر ثاقِب، ستارگان

«جَعَلَ» = ماضي، مجرّد، آفريد، قرار داد، گردانيد.   

«جَوّ» = ميان آسمان و زمين، هوا، فضا، جَو          

«حَتَّی» = تا، تا اينكه                                 

«حُدُود» = جمع مكسّر حَدّ، جوانب

«حَرَكَة» = مصدر، مجرّد، جنبش، حركت             

«حَمَلَ» = ماضي، مجرّد، برداشت، قرار داد.          

«دَائِر» = اسم فاعل از دَارَ، چرخان، گردان

«دِسَار» = مصدر، مجّرد، ميخ دوسر، طناب

«دَفِيق» = فَعيل به معني اسم مفعول، روان                      

«رَدّ» = مصدر، مجرّد، مضاعف، بازگردانيد.          

«رَفَعَ» = ماضي، مجرّد، بالا رفت، بالا بُرد.           

«رَقِيم» = به معناي مرقوم، كتاب، كشتي

«رُكَام» = ابر بر هم نشسته، ابر متراكم             

«رَمَی» = ماضي، مجرّد، ناقص يايي، افكند.         

«زَبَد» = كفي كه بر آب يا جُز آن برآيد.                       

«زَخَّار» = صيغه مبالغه از زَخَرَ، فراوان، پُر         

«زَيَّنَ» = ماضي، تفعيل، آراست.

«زِينَة» = مصدر نوعي از زانَ –ِ ، آرايش

«سَائِر» = اسم فاعل از سَارَ، روان، گذران

«سَاجِي» = اسم فاعل از سَجا، ساكن، آرام

«سَبْع» = هفت                                          

«سِرَاج» = چراغ، خورشيد، آفتاب

«سُفْلَي» = مؤنّث اَسْفَل، پايين­تر، پايين­ترين         

«سَقْف» = مصدر، مجرّد، سقف، آسمانه، آسمان         

«سَكَائِك» = جمع مكسّر، طبقات بالاي جوّ

«سَلَّطَ» = ماضي، تفعيل، مسلّط و چيره كرد.      

«سَمْك» = مصدر، مجرّد، سقف خانه، ارتفاع

«سَمَوَات» = جمع مكسّر سَماء، آسمان­ها              

«سَوَّی» = ماضي، تفعيل، استوار و يكسان كرد.   

«شَدّ» = مصدر، مجرّد، مضاعف، سخت، نيرومند    

«شَقّ» = مصدر، مجرّد، شكاف، تَرَك

«ضِيَاء» = مصدر، مجرّد، نور، روشنايي

«عَارِف» = اسم فاعل، مجرّد، آگاه

«عَالِم» = اسم فاعل، مجرّد، دانا، دانشمند

«عَبَّ» الْبَحْرُ = موج دريا بلند شد. ماضي، مجرّد    

«عُبَاب» مِنَ الْبَحْر = موج دريا                                   

«عَصَفَ بِهِ» = متعدّي با باء، آن را بُرد.

«عَصَفَ» = ماضي، مجرّد، لازم، وزيد، رفت.

«عَصْف» = مصدر، مجرّد، وزيدن، رفتن.

«عَصَفَتْ بِهِ» = مؤنّث غائب، آن را بُرد.

«عُلْيَا» = مؤنّث اَعْلَي، بالاتر، بالاترين               

«عَمَد» = جمع مكسّر عَمُود، ستون خانه

«غَرَائِز» = جمع مكسّر غَرِيزة، سرشتها

«غَرَّزَ» = ماضي، تفعيل، قرار داد، فرو برد

«فَتْق» = مصدر، مجرّد، شكاف

«فَتِيق» = فَعيل به معني اسم مفعول، شكافته        

«فَلَك» = مصدر، مجرّد، فلك، مدار ستاره­ گان

«فَوْق» = ظرف مكان، بالا، برتر، بيش              

«قَبْلَ» = ظرف زمان، معرب، قبل، پيش

«قَرَائِن» = جمع مكسّر قَرِينة، همدمها، حقايق

«قَمَر» = ماه

«كَوَاكِب» = جمع مكسّر كَوْكَب، ستاره­ ها

«لَاَمَ» = ماضي، مجرّد، سازگاري ايجاد كرد.          

«مَاء» = آب

«مَائِر» = اسم فاعل از مَارَ، جنبيده، روان

«مَائِر» = اسم فاعل از مَارَ، متحرّك

«مُتَرَاكِم» = اسم فاعل، تفاعل،گِرد آمده، انبوه شده 

«مُتَلَاطِم» = اسم فاعل، تفاعل، به هم خورنده       

«مَتْن» = مصدر، پُشت، مذكّر و مؤنّث است.       

«مَجْرَا» = اسم مكان از جَرَي، گذرگاه

«مَحْفُوظ» = اسم مفعول از حَفِظَ، حفاظت شده     

«مُحِيط» = اسم فاعل، اِفعال، احاطه يافته

«مُخْتَلِفَات» = جمع مُخْتَلِفَة، ناسازگاريها             

«مَخَضَ» = ماضي، مجرّد، تكان داد.

«مَخْض» = مصدر، مجرّد، تكان دادن

«مَخَضَتْ» = ماضي، مؤنّث غائب، تكان داد.

«مُرَبّ» = مصدر ميمي از اَرَبَّ، اِفعال، ماندن       

«مَرْفُوع» = اسم مفعول، مجرّد، بالا بُرده شده

«مُسْتَطِير» = اسم فاعل، استفعال، پراكنده

«مَكْفُوف» = اسم مفعول از كَفَّ، كور، نابينا        

«مَنْشَأ» = اسم مكان از نَشَأ، زادگاه

«مَنْشَا» = اسم مكان از نَشِيَ، محلّ بازگشتن

«مُنْفَتِق» = اسم فاعل، اِنْفعال، شكافته، وسيع       

«مُنْفَهِق» = اسم فاعل، اِنْفعال، فراخ، وسيع          

«مُنِير» = اسم فاعل، اِفْعال، درخشان، تابان

«مَوْجِ» = مصدر، مجرّد، اجوف واوي، موج

«مَهَبّ» = اسم مكان از هَبَّ، محلّ وزش باد         

«نَفْس» = مصدر، مجرّد، روح، حقيقت هر چيز       

«هَا» = ضمير متّصل مفرد مؤنّث غائب، آن، آن را 

«هَمَامَة» = مصدر مجرّد از هَمَّ، نيروي محرّك         

«هُنَّ» = ضمير جمع مؤنّث متّصل اضافي، آنها       

«يَدْعَمُ» = مضارع، مجرّد، ستون قرار مي­ دهد.

«يَنْظِمُ» = مضارع، مجرّد، منظّم مي­ كند.

جدیدترین اخبار

  • چاپ کتاب « بيان و شرح نهج البلاغه » 1

    کتاب « بيان و شرح نهج البلاغه »  نوشته فرشته (زهرا) بصراوی توسّط انتشارات نامه مکتب الزّهراء سلام الله عليها به چاپ رسيد. اين کتاب در سه بخش «بيان و شرح» ، «جدول اعراب الفاظ» و «معنی فارسی الفاظ» ارائه می شود. جلد اوّل به پانزده خطبه اوّل  اختصاص دارد.

     

    چاپ کتاب مقدّمه ای بر فرهنگ اسلامی

    کتاب مقدّمه ای بر فرهنگ اسلامی در دو جلد توسّط انتشارات نامه مکتب الزّهراء سلام الله عليها به چاپ  رسيد. مدير سايت محقّق و مؤلّف اين کتاب است. جلد اوّل اين کتاب مشتمل بر کلّيّات فرهنگ شناسی، مبانی فرهنگ اسلامی، عناصر و مؤلّفه های فرهنگ اسلامی ناشی از دانشها و عقايد و باورهای اسلامی است. عناصر و مؤلّفه های فرهنگ اسلامی ناشی از قوانين حقوقی و اخلاقی اسلام در جلد دوّم اين کتاب ارائه شده است. شاخصهای توسعه فرهنگ اسلامی يکبار در ذيل هر يک از مؤلّفه های مربوطه آمده است و يکبار به طور کامل در انتهای جلد دوّم ارائه شده است. شاخصهای توسعه فرهنگ اسلامی ارائه شده در اين کتاب با بهره گيری از منابع اسلامی تهيّه و پيشنهاد شده است. مهمترين نکته قابل توجّه در اين کتاب تبيين رابطه دين و فرهنگ است. از آنجا که فرهنگ شناسان دين را يکی از عناصر فرهنگ به شمار می آورند. جايگاه دين الهی و رابطه آن با فرهنگ همواره ناشناخته مانده هرگز توضيح داده نشده بود. در اين کتاب با استناد به آيات قرآن کريم دين به دو معنا تعريف می شود. يکی دين الهی که مجموعه ای از معارف و دستورالعمهای نازل شده از جانب خداوند است و ديگری دين بشری که مجموعه عقايد و باورها و الگوها و روشها و آيين و رسوم مذهبی است که از طرف پيراوان هر يک از اديان الهی يا اديان بشری ارائه می شود. دين با معنای اوّل يعنی دين الهی ريشه فرهنگ است که از طرف فرهنگ شناسان مغفول واقع شده است و دين بشری با توجّه به تعاريف فرهنگ شناسان از فرهنگ عين يا بخشی از فرهنگ هر يک از جوامع بشری است.

     

     تلفن ثابت مؤسّسه : 02633412673 - دورنگار 02633412673 تلفن همراه: 09126650828 آدرس: بلوار امام خمينی (ره) (بلوار ارم) خيابان 309، پلاک 92، واحد 9

     

     
  • چاپ کتاب جامعه شناسی دفاع مقدس و فرهنگ ايثارگری

    کتاب جامعه شناسی دفاع مقدّس و فرهنگ ايثارگری نوشته دکتر سيّد مهدی آقاپور توسّط انتشارات نامه مکتب الزّهراء سلام الله عليها به چاپ رسيد.

     

     

     
  • چاپ کتاب عضين ، نقد انديشه جريانهای تکفيری خشونت گرا در فهم قرآن

    کتاب عضين، نقد انديشه جريان های تکفيری خشونت گرا در فهم قرآن توسّط انتشارات نامه مکتب الزّهراء سلام الله عليها به چاپ  رسيد. نويسنده اين کتاب آقای دکتر سيد مهدی رحمتی است.وی مدت چهار سال درباره موضوع تحقيق نموده و تقريبا تمام منابع قابل دسترس را مورد بررسی و نقد قرار داده است. مطالب اين کتاب در دو جلد تنظيم شده است . جلد اوّل آن به مفهوم شناسی و بيان تاريخ پديداری و شکل گيری جريان های تکفيری خشونت گرا از ابتدا تا دوره معاصر اختصاص دارد. جلد دوم مشتمل بر آياتی از قرآن کريم است که جريان های تکفيری به آن استناد می کنند. نويسنده بعد از بيان آيات دلايل نقلی و عقلی در سوء برداشت جريان های تکفيری از آيات قرآن کريم را به طور مفصّل بيان می کند. 

     
معنی فارسی الفاظ فصل سوم خطبه1
Templates Joomla 1.7 by Wordpress themes free

طراحی سایت: شرکت شبدیز