درس هفدهم: معنی فارسی الفاظ آيات 1-5 سوره بقره

پرينت
دسته: بدون گروه بندی
نمایش از پنج شنبه, 26 بهمن 1391 نوشته شده توسط فرشته (زهرا) بصراوی
خروجی PDFخروجی HTML

«الــم» = از حروف مقطّعه قرآن کريم است. برای خواندن اين حروف اسم آنها يکی يکی به ترتيب در کنار يکديگر خوانده می شود: «الف، لام، ميم»

« ذلِكَ » = آن، اسم اشاره دور، مبنی بر فتح، ذٰا اسم اشاره، لِ برای دوری، کَ کاف خطاب

« اَلْكِتاب » = اسم، مصدر، آنچه در آن می نويسند، نوشته، نامه - ورق، برگ، صفحه- فريضه، فرض - حکم، دستور - قَدَر، قضا ج : کُتُب از ريشه کتب، باب: فَعَلَ يَفْعُلُ، کَتَبَ –ُ کَتْباً و کِتاباً و کِتْبَةً و کِتابَةً = کتاب يا نامه نوشت.

« لا» = حرف نفی است، گاهی نفی جنس می کند و معنی هيچ می دهد. در اينصورت شبيه به حروف مشبّهةٌ بالفعل عمل می کند، بر سر مبتدا و خبر می آيد، مبتدا را به عنوان اسم خود منصوب و خبر را به عنوان خبر خود مرفوع می کند.

« رَيْبَ » = مصدر، شک، ظنّ و گمان. اجوف يايی، رابَ –ِ رَيْباً = به شکّ و گمان انداخت.

« فِي » = حرف جرّ، در

« هِ » = ضمير مفرد مذکّر غايب، او

« هُدیً » = مصدر، ثلاثی مجرّد هَدَی –ِ هُدَیً و هَدْياً و هِدايَةً، هدايت خواستن، هدايت

« لِ » = حرف جرّ، برای

« مُتَّقِين » = پرهيزگار، جمع مذکّر سالم مُتَّقی : اسم فاعل، از باب افتعال ريشه وقی، اصل آن اِوْتَقَی است که واو به تاء قلب و در آن ادغام شده است. «اِتَّقَی = ماضی» ، «يَتَّقِی = مضارع» ، «مُتَّقِی = اسم فاعل»

« يُؤْمِنُونَ » = ايمان می آورند. فعل مضارع باب افعال از ريشه «امن»، در ماضی باب اِفعال آن: «اَءْمَنَ» دو همزه در کنار يکديگر، يکی مفتوح، ديگری ساکن تبديل به «آ» می شود: «آمَنَ = اعتماد کرد، تصديق کرد، ايمان آورد». مضارع آن «يُؤْمِنُ» است بر وزن يُفْعِلُ. «يُؤْمِنُونَ» جمع مذکّر غائب، نون نشانه رفع است و واو ضمير رفعی بارز، فاعل آن است.

« غَيْبِ » = مصدر، ثلاثی مجرّد، از ريشه غيب، پنهان، ناپديد، شک، گمان، ج: غياب و غُيوب

« يُقِيمُونَ » = برپای می دارند. فعل مضارع باب افعال از ريشه «قوم»، در ماضی باب اِفعال آن: «اَقْوَمَ» واو مفتوح ماقبل ساکن فتحه خود را به ماقبل داده سپس واو ساکن ماقبل مفتوح تبديل به الف شده است. مضارع آن «يُقْوِمُ» بوده است بر وزن يُفْعِلُ. واو مکسور ماقبل ساکن، کسره خود را به ماقبل داده «يُقِوْمُ» ساکن شده است. واو ساکن ماقبل مکسور تبديل به ياء «يُقِيمُ» شده است. «يُقيمُونَ» جمع مذکّر غائب، نون نشانه رفع است و واو ضمير رفعی بارز، فاعل آن است.

« صَلاة » = اسم، مصدر از ريشه صلو، ماضی آن صَلَّی، اصل آن صلوة بوده، جمع آن صَلَوٰات است. نيايش، دعا - نماز

« مِنْ » = حرف جرّ، از، در اينجا برای تبعيض به معنی قسمتی از

« مَا » = اسم موصول مشترک برای غير عاقل، آنچه

« رَزَقْنا » = فعل ماضی، ثلاثی مجرّد، متکلّم مع الغير، از ريشه رزق باب فَعَلَ –ُ ، روزی داديم.

« هُمْ » = ضمير متّصل نصبی يا جرّی، جمع مذکّر غائب، آنان

« يُنْفِقُونَ » = فعل مضارع، ثلاثی مزيدٌ فيه، باب اِفعال، از ريشه نفق، جمع مذکّر غائب، خرج می کنند. می دهند، می بخشند.

« اُنْزِلَ » = فعل ماضی مجهول، ثلاثی مزيدٌ فيه، باب اِفعال، مفرد مذکّر غائب، متعدّی، فرود آورده شد. نازل شد.

« إِلَي » = حرف جرّ ، به، به سوی. هرگاه ضمير به آن متّصل شود، الف آن به ياء قلب می شود. «اِلَيْکَ = به سوی تو»، گاهی انتهای غايت زمانی يا مکانی را می رساند.

« قَبْلِ » = اسم، مقابل بعد، پيش، ظرف زمان و معرب است. هرگاه مضافٌ اِلَيْه آن حذف شود مبنی بر ضمّ است.

« آخِرَة » = خانه جاويدان پس از مرگ، مؤنّث آخِر : اسم فاعل از أخر، آنکه در ترتيب در پايان آيد، پسين، واپسين، ضدّ اوّل است. ج: اُخْرَيات

« هُمْ » = ضمير منفصل رفعی، جمع مذکّر غائب، مبنی بر سکون، آنان

« يُوقِنُونَ » = فعل مضارع، ثلاثی مزيدٌ فيه، باب اِفعال، اصل آن اَيْقَنَ، يُيْقِنُ بوده است، ياء ساکن ماقبل مضموم قلب به واو «يُوقِنُ» شده است. به يقين دانست، يقين پيدا کرد.

« اُولٰئِكَ » = آنان، اُولاءِ اسم اشاره جمع برای نزديک است و مذکّر و مؤنّث در آن يکسان است. کاف خطاب به آخر آن پيوسته اُولٰئکَ شده و به اشاره متوسّط دلالت دارد.

« مُفْلِحُونَ » = اسم فاعل از باب اِفعال، ريشه فلح ، جمع مذکّر، رستگاران

جدیدترین اخبار

  • چاپ کتاب « بيان و شرح نهج البلاغه » 1

    کتاب « بيان و شرح نهج البلاغه »  نوشته فرشته (زهرا) بصراوی توسّط انتشارات نامه مکتب الزّهراء سلام الله عليها به چاپ رسيد. اين کتاب در سه بخش «بيان و شرح» ، «جدول اعراب الفاظ» و «معنی فارسی الفاظ» ارائه می شود. جلد اوّل به پانزده خطبه اوّل  اختصاص دارد.

     

    چاپ کتاب مقدّمه ای بر فرهنگ اسلامی

    کتاب مقدّمه ای بر فرهنگ اسلامی در دو جلد توسّط انتشارات نامه مکتب الزّهراء سلام الله عليها به چاپ  رسيد. مدير سايت محقّق و مؤلّف اين کتاب است. جلد اوّل اين کتاب مشتمل بر کلّيّات فرهنگ شناسی، مبانی فرهنگ اسلامی، عناصر و مؤلّفه های فرهنگ اسلامی ناشی از دانشها و عقايد و باورهای اسلامی است. عناصر و مؤلّفه های فرهنگ اسلامی ناشی از قوانين حقوقی و اخلاقی اسلام در جلد دوّم اين کتاب ارائه شده است. شاخصهای توسعه فرهنگ اسلامی يکبار در ذيل هر يک از مؤلّفه های مربوطه آمده است و يکبار به طور کامل در انتهای جلد دوّم ارائه شده است. شاخصهای توسعه فرهنگ اسلامی ارائه شده در اين کتاب با بهره گيری از منابع اسلامی تهيّه و پيشنهاد شده است. مهمترين نکته قابل توجّه در اين کتاب تبيين رابطه دين و فرهنگ است. از آنجا که فرهنگ شناسان دين را يکی از عناصر فرهنگ به شمار می آورند. جايگاه دين الهی و رابطه آن با فرهنگ همواره ناشناخته مانده هرگز توضيح داده نشده بود. در اين کتاب با استناد به آيات قرآن کريم دين به دو معنا تعريف می شود. يکی دين الهی که مجموعه ای از معارف و دستورالعمهای نازل شده از جانب خداوند است و ديگری دين بشری که مجموعه عقايد و باورها و الگوها و روشها و آيين و رسوم مذهبی است که از طرف پيراوان هر يک از اديان الهی يا اديان بشری ارائه می شود. دين با معنای اوّل يعنی دين الهی ريشه فرهنگ است که از طرف فرهنگ شناسان مغفول واقع شده است و دين بشری با توجّه به تعاريف فرهنگ شناسان از فرهنگ عين يا بخشی از فرهنگ هر يک از جوامع بشری است.

     

     تلفن ثابت مؤسّسه : 02633412673 - دورنگار 02633412673 تلفن همراه: 09126650828 آدرس: بلوار امام خمينی (ره) (بلوار ارم) خيابان 309، پلاک 92، واحد 9

     

     
  • چاپ کتاب جامعه شناسی دفاع مقدس و فرهنگ ايثارگری

    کتاب جامعه شناسی دفاع مقدّس و فرهنگ ايثارگری نوشته دکتر سيّد مهدی آقاپور توسّط انتشارات نامه مکتب الزّهراء سلام الله عليها به چاپ رسيد.

     

     

     
  • چاپ کتاب عضين ، نقد انديشه جريانهای تکفيری خشونت گرا در فهم قرآن

    کتاب عضين، نقد انديشه جريان های تکفيری خشونت گرا در فهم قرآن توسّط انتشارات نامه مکتب الزّهراء سلام الله عليها به چاپ  رسيد. نويسنده اين کتاب آقای دکتر سيد مهدی رحمتی است.وی مدت چهار سال درباره موضوع تحقيق نموده و تقريبا تمام منابع قابل دسترس را مورد بررسی و نقد قرار داده است. مطالب اين کتاب در دو جلد تنظيم شده است . جلد اوّل آن به مفهوم شناسی و بيان تاريخ پديداری و شکل گيری جريان های تکفيری خشونت گرا از ابتدا تا دوره معاصر اختصاص دارد. جلد دوم مشتمل بر آياتی از قرآن کريم است که جريان های تکفيری به آن استناد می کنند. نويسنده بعد از بيان آيات دلايل نقلی و عقلی در سوء برداشت جريان های تکفيری از آيات قرآن کريم را به طور مفصّل بيان می کند. 

     
درس هفدهم: معنی فارسی الفاظ آيات 1-5 سوره بقره
Templates Joomla 1.7 by Wordpress themes free

طراحی سایت: شرکت شبدیز